การจัดการทรัพยากรมนุษย์ของธุรกิจที่ปรึกษาด้านแรงงานในจังหวัดสระบุรี

Human Resources Management of Labor Consultancy in Saraburi Province

  • สันติ อุดมฤทธิ์ สระบุรี
  • แสงจิตต์ ไต่แสง
Keywords: การจัดการทรัพยากรมนุษย์, ธุรกิจที่ปรึกษาด้านแรงงาน

Abstract

          การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบปัจจัยจูงใจในการทำงานของพนักงาน จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 2) เปรียบเทียบการจัดการทรัพยากรมนุษย์ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยจูงใจใน  การทำงาน กับการจัดการทรัพยากรมนุษย์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ พนักงานที่ทำงานภายในบริษัทที่ปรึกษาด้านแรงงานในอุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ในจังหวัดสระบุรี จำนวน 358 คน ได้มาด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ที่มีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม เท่ากับ 0.96 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว ทำการทดสอบรายคู่ด้วยวิธีแอลเอสดี และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน

            ผลการวิจัยพบว่า 1) พนักงานที่มีประสบการณ์การทำงาน รายได้รวมต่อเดือน ตำแหน่งงาน และ เวลาในการทำงาน ต่างกันมีปัจจัยจูงใจในการทำงาน โดยรวมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) พนักงานที่มีประสบการณ์การทำงาน รายได้รวมต่อเดือน ตำแหน่งงาน และเวลาในการทำงานต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการจัดการทรัพยากรมนุษย์ โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ปัจจัยจูงใจในการทำงานโดยรวม มีความสัมพันธ์กับการจัดการทรัพยากรมนุษย์ของธุรกิจที่ปรึกษาด้านแรงงานในจังหวัดสระบุรี โดยรวมในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

References

การัณยภาส การเกต. (2559). แรงจูงใจในการฏิบัติงานของพนักงาน บริษัท อาปิโก อมตะ. วิทยานิพนธ์ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
สาขาวิชาบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
เขมิกา กิตติพงศ์. (2558, กรกฎาคม - ธันวาคม). ปัจจัยจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทกรุงไทยธุรกิจบริการ จำกัด
สำนักงานใหญ่ อาคารสุขุมวิท. วารสารวิชาการการตลาดและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 2 (2),
51 - 62.
ประคอง ศักดิ์บริบูรณ์. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการทรัพยากรมนุษย์กับประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานโรงงาน
อุตสาหกรรม จังหวัดปทุมธานี. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยธนบุรี.
มนตรี เขียนดวงจันทร์. (2551). ปัจจัยด้านสถานภาพ ส่วนบุคคล ที่มีผลกระทบต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานใน
อุตสาหกรรมผลิตและส่งออกเสื้อผ้าสำเร็จรูปจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 2 (1), 104 - 118.
เยาวเรศ กาทองทุ่ง. (2556). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ของพนักงานมหาวิทยาลัยสายบริการในกำกับของรัฐ กรณีศึกษา
มหาวิทยาลัยพะเยา (รายงานผลการวิจัย). พะเยา : มหาวิทยาลัยพะเยา.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 พ.ศ. 2560 - 2564. กรุงเทพฯ : ผู้แต่ง.
อทิตยา เสนะวงศ์. (2555). ปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจในการทำงานของบุคลากรระดับปฏิบัติการและระดับหัวหน้างานที่
คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัย M. การศึกษาค้นคว้า ด้วยตนเองบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรมนุษย์, มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
อาบทิพย์ กรดศรีไหม. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบริษัท
บริการรับเหมาแรงงานแห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
สาขาวิชาบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อิศเรศร์ ไชยะ. (2553). การบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากร
สถาบันการพลศึกษากระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. วิทยานิพนธ์ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทั่วไป,
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
โอภาส เจริญสุข. (2558). แรงจูงใจในการทำงานของพนักงานในอุตสาหกรรมโครงสร้างเหล็ก กรณีศึกษา บริษัท เอ จำกัด.
วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ, วิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work (2nd ed.). New York : John Wiley.
Mondy, R.W., Noe, R.M., & Premeaux, S.R. (1999). Human resource management (7th.ed.). Upper Saddle River, NJ :
Simon & Schuster.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3th ed.). New York : Harper and Row.
Published
2019-12-28